Logan Square, Chicago: boulevards, bars en een buurt die laat eet

Het eerste wat je opvalt in Logan Square is de zuil. Hij verheft zich uit het verkeersplein waar Logan, Kedzie en Milwaukee samenkomen, een 21 meter hoge Dorische marker met een adelaar aan de top, en hij geeft de hele buurt een soort burgerlijke elegantie die bijna theatraal aanvoelt. Blijf er lang genoeg staan en je begint te zien waar de plek op is gebouwd: grote boulevards aangelegd voor koetsiergangen in de jaren 1870, grijze stenen en three-flats, de Blauwe Lijn die boven je rammelt, en, op een goede zondag, een marktdrukte die de boulevard naast het monument verdicht. Logan Square speelt Chicago niet voor bezoekers. Het leeft zijn eigen leven, en het plezier zit hem in het erin glijden.

Waar Logan Square bekend om staat

Twee identiteiten domineren hier, en ze zijn beide zichtbaar vanaf hetzelfde stuk straat. De eerste is de boulevardstad: Logan, Kedzie en Humboldt, die brede historische straten gemodelleerd naar Europese promenades, omzoomd met stenen grijze stenen, vintage two-flats en van die verandas die je zonder het te willen vertragen. De tweede is de bar-en-eetstad, die de afgelopen vijftien jaar serieus eten en drinken heeft gestapeld op dat oude residentiële raster, tot een Michelin Bib Gourmand Mexicaans café een blok kan zitten van een cash-only duik die Malort-schoten schenkt zonder ironie.

In het hart van dit alles staat het Illinois Centennial Monument, de afkorting van de buurt en het beste gratis plekje voor mensen kijken. De Dorische zuil werd in 1918 opgericht voor de 100e verjaardag van de staat, ontworpen door Henry Bacon, de man achter het Lincoln Memorial, en de adelaar bovenaan geeft het hele plein nog steeds een licht plechtstatige sfeer, zelfs als het verkeer luid is en de trottoirs vol zijn. Op zondagen van ongeveer mei tot en met oktober vult de boulevard ernaast zich met de Logan Square Farmers Market, herhaaldelijk uitgeroepen tot de beste van de stad door de Chicago Reader, en de buurt wordt heerlijk praktisch: regionale producten, boerderijvlees, brood, bereid voedsel, mensen die bloemen naar huis dragen in papieren mouwen, allemaal doende alsof ze maar even langskomen terwijl ze eigenlijk zijn gekomen om te blijven.

Wat Logan Square zijn voorsprong geeft

Wat Logan Square zijn voorsprong geeft, is niet alleen overvloed, maar dichtheid met karakter. Het wordt algemeen beschouwd als het centrum van Chicago's craft-cocktailbeweging, en die bewering voelt minder als branding dan als een kaartfeit zodra je begint te lopen. Binnen een paar straten kun je van een ginbar naar een livemuzieklounge, van een agavekamer naar een brouwerijtaproom, van een precieze whiskylijst naar een duik waar het erom gaat dat de bank wat versleten is en de ruimte wat luidruchtig is. Het publiek neigt naar dertigers, artistiek, horeca-gerelateerd; er is een lang bestaande Puerto Ricaanse en Mexicaanse gemeenschap wier taqueria's en jibarito-counters hier waren lang voordat de natuurwijngolf kwam en die er nog zullen zijn na de volgende. Die wrijving — oude buurt, nieuw geld, echt lokaal leven — is mede de reden dat Logan Square nooit aanvoelt als een themapark. Het voelt bewerkt, betwist en zeer levendig.

De noordelijke rand van de buurt verbindt het ook met de rest van de stad via The 606, de Bloomingdale Trail, een 2,7 mijl lang verhoogd park gebouwd op een ongebruikte goederenspoorlijn. Het is een schone, gemakkelijke manier om de vorm van het gebied van bovenaf te begrijpen, met uitzicht op de skyline, grassen en een gestage stroom wandelaars en fietsers die oostwaarts bewegen naar Bucktown en Wicker Park. Als het monument het burgerlijke gezicht van Logan Square is, is de 606 het verbindingsweefsel.

Waar te eten & drinken

Als je hongerig komt, begin dan bij de plek die hielp de moderne reputatie van de buurt te vestigen: Lula Cafe op Kedzie, open sinds 1999 en nog steeds een van de helderste argumenten waarom Logan Square een bestemming werd voor mensen die reizen plannen rond het avondeten. De ruimte heeft het stille vertrouwen van een plek die nooit elk seizoen zichzelf opnieuw hoefde uit te vinden, ook al verschuift het menu steeds met de producten. Ontbijt is seizoensgebonden, de pasta yiayia is beroemd, en het maandagse boerendiner heeft de trouwe aanhang die je vertelt dat dit geen trendstop is maar een gewoonte.

Vanaf daar begint de huidige generatie eetgelegenheden in Logan Square zich te openbaren. Daisies op Milwaukee is het duurzaamheidsbewuste, Michelin-genoteerde pastarestaurant met diepe banden met Midwestelijke boerderijen, en de trekpleister is de handgemaakte agnolotti en productgerichte keuken die groenten het punt laat lijken in plaats van de verplichting. Vlakbij, The Radicle, begin 2026 geopend door hetzelfde team, duwt de stemming richting zeevruchtgerichte barvoeding en cocktails die rond de tien dollar kosten, met paddenstoelenpizza's in de mix. Het is het soort plek dat zegt dat een buurt nog steeds een nieuwe ruimte kan opnemen zonder zijn eetlust te verliezen.

Waar te eten & drinken (vervolg)

Voor Mexicaans is Mi Tocaya Antojeria op Logan Boulevard essentieel. Diana Davila's Bib Gourmand-ruimte heeft van die gerechten waar mensen over praten in de trein naar huis, vooral de queso fundido met geitenbirria, en het ligt in een buurt die altijd een sterke Mexicaanse ruggengraat heeft gehad. Dat is hier belangrijk. De oude garde counters, jibarito's en mofongo-plekken zijn niet decoratief erfgoed; ze zijn de alledaagse grammatica van de plek.

Het assortiment wordt heerlijk specifiek naarmate je verder loopt. Superkhana International op Diversey doet speelse Indiase fusion met een boterkip-calzone en palak-paneer-pizza die klinken als een grap totdat je proeft hoe goed ze werken. Andros Taverna op Milwaukee is de luide, uitstekende Griekse ruimte waar gegronken octopus en saganaki een informeel diner in een lang kunnen veranderen. Osteria Langhe op Armitage geeft je Piemonte in Chicago, en de kleine handgeknepen agnolotti genaamd plin zijn precies het soort ding dat een buurt kosmopolitisch laat voelen zonder preuts te zijn.

Dan zijn er de uitspattingen en de publiekslievelingen. Kyoten op Armitage is een achtpersoons omakase counter met een gangen proefmenu dat inzet vraagt en het terugbetaalt in concentratie. Giant, ook op Armitage, is de krappe, altijd volgeboekte New American ruimte die mensen nog steeds noemen voor saffraan-tagliatelle met krab. Paulie Gee's op Milwaukee houdt de stemming losser met de hot-honey Hellboy pizza, terwijl Akahoshi Ramen op California rijen trekt voor de Akahoshi misobowl. Als je een bakkerij-bistro wilt met een Bib Gourmand aureool en natuurwijn naast het brood, is Cellar Door Provisions op Diversey de move. En als de nacht goedkoop en onopzichtig moet eindigen, produceert Redhot Ranch op Armitage een gegrilde dubbele cheeseburger met friet voor onder de tien dollar tot middernacht.

De drinkkant

De drinkkant van Logan Square is zijn eigen ecosysteem. Scofflaw op Armitage is de signatuur: door gin geleid, open sinds 2012, met een Victoriaanse salonlook, een knapperende open haard en gratis chocoladechipkoekjes om middernacht. Het kondigde min of meer het cocktailtijdperk aan dat volgde. Een paar deuren verder in geest, The Heavy Feather zit boven Slippery Slope met een jaren 70-stijl loungesfeer die aanvoelt als de juiste hoeveelheid glans voor deze strook. The Whistler op Milwaukee is essentieel voor livemuziek — klein, cocktailgericht, deels galerie, deels platenlabel, met jazz, dj's en bands zeven nachten per week en meestal geen entree. Cole's Bar blijft onpretentieus met gratis lokale optredens en open-mic comedy. Estereo is overdag helder en 's nachts agave-rijk, met koffie, tequila, mezcal en vintage vinyl. Billy Sunday op Logan Boulevard is de precieze, met zorgvuldige sterke dranken en een diepe vintage-likeurenlijst. Voor bier, Hopewell Brewing geeft je een lichte, luchtige taproom, en Webster's Wine Bar schenkt al sinds 1994 met oesters en een brede lijst. Wanneer je het tegenovergestelde van glans wilt, is The Native op Milwaukee de cash-only hoekduik met leren banken, alcoholische slushies en de vereiste Malort.

Uitgaan

De nacht in Logan Square ontvouwt zich meestal in fasen. Je begint met eten, drijft af naar de ene bar, dan de andere, en ergens rond middernacht beslist de buurt of je uitgaat of naar huis gaat. Dat is het effect van een plek met zoveel dichtheid: de afstand tussen een cocktailkamer en een muziekpodium wordt gemeten in een paar blokken, niet in een rideshare.

The Whistler is de plek om dat ritme te begrijpen. Het is klein genoeg dat de ruimte lijkt alsof hij zijn adem inhoudt rond het optreden, maar niet zo klein dat het preuts wordt. De programmering — jazz, dj's, bands — houdt de energie in beweging, en de gewoonte van geen entree maakt het gemakkelijk om op een impuls binnen te lopen. Een paar deuren verder in het bredere uitgaansecosysteem, Concord Music Hall op Milwaukee handelt de grotere menigten af met rondreizende acts en clubavonden, terwijl Cole's Bar het tegenovergestelde biedt: een buurtruimte waar de grap landt omdat iedereen weet dat de ruimte niet probeert iets anders te zijn.

Voor mensen die een drankje lekker vinden met wat structuur eromheen, is Billy Sunday een van die bars die aandacht beloont. De lijst is diep, de vintage-gedistilleerde hoek geeft de ruimte een verzamelaarsgevoel, en de hele plek leest als een herinnering dat de drinkcultuur van Logan Square niet alleen luid en laat is; het is technisch serieus. Estereo brengt een andere energie, helderder en socialer, met koffie overdag en tequila, mezcal en vinyl 's nachts. En als je alle glans moet wegnemen, wacht The Native met cash-only eenvoud en alcoholische slushies.

Wat Logan Square zijn voorsprong geeft is niet alleen overvloed, maar dichtheid met karakter. Het wordt algemeen beschouwd als het centrum van Chicago's craft-cocktailbeweging, en die bewering voelt minder als branding dan als een kaartfeit zodra je begint te lopen. Binnen een paar straten kun je van een ginbar naar een livemuzieklounge, van een agavekamer naar een brouwerijtaproom, van een precieze whiskylijst naar een duik waar het erom gaat dat de bank wat versleten is en de ruimte wat luidruchtig is. Het publiek neigt naar dertigers, artistiek, horeca-gerelateerd; er is een lang bestaande Puerto Ricaanse en Mexicaanse gemeenschap wier taqueria's en jibarito-counters hier waren lang voordat de natuurwijngolf kwam en die er nog zullen zijn na de volgende. Die wrijving — oude buurt, nieuw geld, echt lokaal leven — is mede de reden dat Logan Square nooit aanvoelt als een themapark. Het voelt bewerkt, betwist en zeer levendig.

De noordelijke rand van de buurt verbindt het ook met de rest van de stad via The 606, de Bloomingdale Trail, een 2,7 mijl lang verhoogd park gebouwd op een ongebruikte goederenspoorlijn. Het is een schone, gemakkelijke manier om de vorm van het gebied van bovenaf te begrijpen, met uitzicht op de skyline, grassen en een gestage stroom wandelaars en fietsers die oostwaarts bewegen naar Bucktown en Wicker Park. Als het monument het burgerlijke gezicht van Logan Square is, is de 606 het verbindingsweefsel.

Waar te eten & drinken

Als je hongerig komt, begin dan bij de plek die hielp de moderne reputatie van de buurt te vestigen: Lula Cafe op Kedzie, open sinds 1999 en nog steeds een van de helderste argumenten waarom Logan Square een bestemming werd voor mensen die reizen plannen rond het avondeten. De ruimte heeft het stille vertrouwen van een plek die nooit elk seizoen zichzelf opnieuw hoefde uit te vinden, ook al verschuift het menu steeds met de producten. Ontbijt is seizoensgebonden, de pasta yiayia is beroemd, en het maandagse boerendiner heeft de trouwe aanhang die je vertelt dat dit geen trendstop is maar een gewoonte.

Vanaf daar begint de huidige generatie eetgelegenheden in Logan Square zich te openbaren. Daisies op Milwaukee is het duurzaamheidsbewuste, Michelin-genoteerde pastarestaurant met diepe banden met Midwestelijke boerderijen, en de trekpleister is de handgemaakte agnolotti en productgerichte keuken die groenten het punt laat lijken in plaats van de verplichting. Vlakbij, The Radicle, begin 2026 geopend door hetzelfde team, duwt de stemming richting zeevruchtgerichte barvoeding en cocktails die rond de tien dollar kosten, met paddenstoelenpizza's in de mix. Het is het soort plek dat zegt dat een buurt nog steeds een nieuwe ruimte kan opnemen zonder zijn eetlust te verliezen.

Waar te eten & drinken (vervolg)

Voor Mexicaans is Mi Tocaya Antojeria op Logan Boulevard essentieel. Diana Davila's Bib Gourmand-ruimte heeft van die gerechten waar mensen over praten in de trein naar huis, vooral de queso fundido met geitenbirria, en het ligt in een buurt die altijd een sterke Mexicaanse ruggengraat heeft gehad. Dat is hier belangrijk. De oude garde counters, jibarito's en mofongo-plekken zijn niet decoratief erfgoed; ze zijn de alledaagse grammatica van de plek.

Het assortiment wordt heerlijk specifiek naarmate je verder loopt. Superkhana International op Diversey doet speelse Indiase fusion met een boterkip-calzone en palak-paneer-pizza die klinken als een grap totdat je proeft hoe goed ze werken. Andros Taverna op Milwaukee is de luide, uitstekende Griekse ruimte waar gegronken octopus en saganaki een informeel diner in een lang kunnen veranderen. Osteria Langhe op Armitage geeft je Piemonte in Chicago, en de kleine handgeknepen agnolotti genaamd plin zijn precies het soort ding dat een buurt kosmopolitisch laat voelen zonder preuts te zijn.

Dan zijn er de uitspattingen en de publiekslievelingen. Kyoten op Armitage is een achtpersoons omakase counter met een gangen proefmenu dat inzet vraagt en het terugbetaalt in concentratie. Giant, ook op Armitage, is de krappe, altijd volgeboekte New American ruimte die mensen nog steeds noemen voor saffraan-tagliatelle met krab. Paulie Gee's op Milwaukee houdt de stemming losser met de hot-honey Hellboy pizza, terwijl Akahoshi Ramen op California rijen trekt voor de Akahoshi misobowl. Als je een bakkerij-bistro wilt met een Bib Gourmand aureool en natuurwijn naast het brood, is Cellar Door Provisions op Diversey de move. En als de nacht goedkoop en onopzichtig moet eindigen, produceert Redhot Ranch op Armitage een gegrilde dubbele cheeseburger met friet voor onder de tien dollar tot middernacht.

Voor Mexicaans is Mi Tocaya Antojeria op Logan Boulevard essentieel. Diana Davila's Bib Gourmand-ruimte heeft van die gerechten waar mensen over praten in de trein naar huis, vooral de queso fundido met geitenbirria, en het ligt in een buurt die altijd een sterke Mexicaanse ruggengraat heeft gehad. Dat is hier belangrijk. De oude garde counters, jibarito's en mofongo-plekken zijn niet decoratief erfgoed; ze zijn de alledaagse grammatica van de plek.

Het assortiment wordt heerlijk specifiek naarmate je verder loopt. Superkhana International op Diversey doet speelse Indiase fusion met een boterkip-calzone en palak-paneer-pizza die klinken als een grap totdat je proeft hoe goed ze werken. Andros Taverna op Milwaukee is de luide, uitstekende Griekse ruimte waar gegronken octopus en saganaki een informeel diner in een lang kunnen veranderen. Osteria Langhe op Armitage geeft je Piemonte in Chicago, en de kleine handgeknepen agnolotti genaamd plin zijn precies het soort ding dat een buurt kosmopolitisch laat voelen zonder preuts te zijn.

Dan zijn er de uitspattingen en de publiekslievelingen. Kyoten op Armitage is een achtpersoons omakase counter met een gangen proefmenu dat inzet vraagt en het terugbetaalt in concentratie. Giant, ook op Armitage, is de krappe, altijd volgeboekte New American ruimte die mensen nog steeds noemen voor saffraan-tagliatelle met krab. Paulie Gee's op Milwaukee houdt de stemming losser met de hot-honey Hellboy pizza, terwijl Akahoshi Ramen op California rijen trekt voor de Akahoshi misobowl. Als je een bakkerij-bistro wilt met een Bib Gourmand aureool en natuurwijn naast het brood, is Cellar Door Provisions op Diversey de move. En als de nacht goedkoop en onopzichtig moet eindigen, produceert Redhot Ranch op Armitage een gegrilde dubbele cheeseburger met friet voor onder de tien dollar tot middernacht.

De drinkkant van Logan Square is zijn eigen ecosysteem. Scofflaw op Armitage is de signatuur: door gin geleid, open sinds 2012, met een Victoriaanse salonlook, een knapperende open haard en gratis chocoladechipkoekjes om middernacht. Het kondigde min of meer het cocktailtijdperk aan dat volgde. Een paar deuren verder in geest, The Heavy Feather zit boven Slippery Slope met een jaren 70-stijl loungesfeer die aanvoelt als de juiste hoeveelheid glans voor deze strook. The Whistler op Milwaukee is essentieel voor livemuziek — klein, cocktailgericht, deels galerie, deels platenlabel, met jazz, dj's en bands zeven nachten per week en meestal geen entree. Cole's Bar blijft onpretentieus met gratis lokale optredens en open-mic comedy. Estereo is overdag helder en 's nachts agave-rijk, met koffie, tequila, mezcal en vintage vinyl. Billy Sunday op Logan Boulevard is de precieze, met zorgvuldige sterke dranken en een diepe vintage-likeurenlijst. Voor bier, Hopewell Brewing geeft je een lichte, luchtige taproom, en Webster's Wine Bar schenkt al sinds 1994 met oesters en een brede lijst. Wanneer je het tegenovergestelde van glans wilt, is The Native op Milwaukee de cash-only hoekduik met leren banken, alcoholische slushies en de vereiste Malort.

Uitgaan

De nacht in Logan Square ontvouwt zich meestal in fasen. Je begint met eten, drijft af naar de ene bar, dan de andere, en ergens rond middernacht beslist de buurt of je uitgaat of naar huis gaat. Dat is het effect van een plek met zoveel dichtheid: de afstand tussen een cocktailkamer en een muziekpodium wordt gemeten in een paar blokken, niet in een rideshare.

The Whistler is de plek om dat ritme te begrijpen. Het is klein genoeg dat de ruimte lijkt alsof hij zijn adem inhoudt rond het optreden, maar niet zo klein dat het preuts wordt. De programmering — jazz, dj's, bands — houdt de energie in beweging, en de gewoonte van geen entree maakt het gemakkelijk om op een impuls binnen te lopen. Een paar deuren verder in het bredere uitgaansecosysteem, Concord Music Hall op Milwaukee handelt de grotere menigten af met rondreizende acts en clubavonden, terwijl Cole's Bar het tegenovergestelde biedt: een buurtruimte waar de grap landt omdat iedereen weet dat de ruimte niet probeert iets anders te zijn.

Voor mensen die een drankje lekker vinden met wat structuur eromheen, is Billy Sunday een van die bars die aandacht beloont. De lijst is diep, de vintage-gedistilleerde hoek geeft de ruimte een verzamelaarsgevoel, en de hele plek leest als een herinnering dat de drinkcultuur van Logan Square niet alleen luid en laat is; het is technisch serieus. Estereo brengt een andere energie, helderder en socialer, met koffie overdag en tequila, mezcal en vinyl 's nachts. En als je alle glans moet wegnemen, wacht The Native met cash-only eenvoud en alcoholische slushies.

Wat uitgaan hier vooral lokaal laat aanvoelen, is de manier waarop de buurt diner niet scheidt van muziek, of cocktails van de straat. Een warme avond op Milwaukee of Armitage kan aanvoelen als één lange aaneenschakeling van terrassen, deuropeningen en kleine ruimtes waar goede muziek uit lekt. De Blue Line ratelt bovenlangs, iemand draagt altijd een afhaalbakje, en de nacht blijft nog een stop aanbieden als je wilt.

Dingen om te doen / wat te zien

Je komt niet naar Logan Square voor een afvinklijstje, maar er zijn een paar dingen waar je absoluut tijd voor moet maken. Begin met het Illinois Centennial Monument, niet omdat je het plechtig moet bewonderen, maar omdat het de buurt zijn geometrie geeft. Ga bij het verkeersplein zitten en kijk hoe mensen het gebruiken: hondenuitlaters, marktgangers, mensen die op de fiets doorkomen, de af en toe verdwaalde bezoeker die zichzelf probeert te oriënteren voordat de dag begint. Het is het soort plek dat je de buurt leert door observatie.

Loop of fiets vervolgens The 606, het verhoogde lineaire park op de oude goederenspoorlijn. Het is vlak, gemakkelijk en omzoomd met grassen, openbare kunst en uitzicht op de skyline, een zeldzaam stuk stedelijke infrastructuur dat zowel praktisch als schilderachtig aanvoelt. Omdat het oostwaarts loopt richting Bucktown en Wicker Park, herinnert het er ook aan dat Logan Square deel uitmaakt van een groter westelijk verhaal, geen eiland.

Het Logan Theatre op Milwaukee is een ander ankerpunt dat de moeite waard is om in je dag in te bouwen. Gerestaureerd in de stijl van 1915, vertoont het indie-films, revivals en middernachtelijke culttitels, en de bar betekent dat je er een avond van kunt maken in plaats van het als een snel bezoekje te behandelen. In de buurt biedt Comfort Station een andere culturele sfeer: een klein Tudor-gebouw op de boulevard dat gratis kunsttentoonstellingen, filmavonden en livemuziek herbergt als gemeenschapskunstruimte. Het is precies het soort plek dat voorkomt dat een buurt te veel in scène wordt gezet.

Als je avonden groter en luider wilt, brengt Concord Music Hall rondreizende acts en clubavonden, terwijl The Whistler het intieme spectrum bestrijkt. En als je hier toevallig op een zondag in het seizoen bent, is de Logan Square Farmers Market hét om je dag omheen te bouwen. Het neemt de boulevard over, verhuist in de koudere maanden naar binnen en blijft een van de meest geliefde markten van de stad met een reden: het voelt als de buurt in eetbare vorm.

Winkelen en markten

Winkelen in Logan Square draait minder om een groot retailparcours dan om dingen verzamelen terwijl je rondslingert. De buurt is daar goed in. Het is een echt jachtgebied voor platen geworden, verankerd door Reckless Records op 3306 W Armitage Ave en Bric-a-Brac Records, de rommelige, geliefde winkel waar de bakken slechts een deel van het plezier zijn. Er zijn ook collectibles uit de jaren '80 en '90, VHS-banden, speelgoed en een punk- en garage-selectie die de plek als een tijdcapsule met een hartstocht doet aanvoelen.

Naast platen speelt de actie zich af in onafhankelijke boetieks, vintagekleding en woonaccessoires verspreid over Milwaukee Avenue en de Armitage-corridor. Geen ervan vraagt om een speciale winkeldag. Dat is het punt. Logan Square beloont de langzame dwaling: eerst koffie, een snuffel door de bakken, een omweg naar een winkel die je niet van plan was binnen te gaan, en dan misschien iets van de boerenmarkt als je het geluk hebt hier op een zondag te zijn. De markt is de beste halte voor eetbare souvenirs – seizoensproducten, brood, honing, bereid voedsel van regionale boerderijen – en omdat het 's winters naar binnen verhuist, blijft het bijna het hele jaar deel van het buurtleven.

Waar te verblijven in Logan Square

Logan Square is eerst een woonwijk, wat deel uitmaakt van de aantrekkingskracht en deels verklaart waarom de accommodatiescene prettig onzakelijk blijft. De meest karaktervolle optie is de herberg boven Longman & Eagle op Kedzie, waar een Michelin Bib Gourmand-taverna onder een kleine set individueel ingerichte kamers zit. Het is dicht bij de Blue Line en precies in het ritme van de buurt, wat betekent dat je de dag in kunt stappen zonder het gevoel te hebben dat je een lobby hebt geboekt.

De meeste bezoekers belanden in appartementenverhuur of gastenkamers verscholen in de grijze stenen en driekamers rond de lanen. Als je de bars, restaurants en de markt allemaal op loopafstand wilt, richt je dan op de buurt van de Logan Square- of California-Blue Line-haltes. Als je rustigere ochtenden wilt, zijn de zijstraten van de boulevard – Logan, Kedzie, Humboldt – groener en rustiger. Als je na een late set of een tweede ronde in Scofflaw naar huis wilt struikelen, heeft verblijven dichter bij Milwaukee Avenue meer zin. De prijzen zijn gemiddeld en over het algemeen beter waar voor je geld dan in het centrum, maar de echte afweging is filosofisch: je kiest voor een buurtuitvalsbasis boven een hoteldistrict.

Zich verplaatsen

Logan Square is ongewoon gemakkelijk te navigeren omdat de CTA Blue Line het meeste werk doet. Het Logan Square-station ligt vlak bij het monument en brengt je in ongeveer 14 minuten naar de Loop. De California-halte, een paar straten verderop, is zelfs iets sneller, ongeveer 12 minuten. Treinen rijden frequent, om de paar minuten tijdens de spits, waardoor de buurt verbonden voelt met het centrum zonder het eigen tempo op te geven.

Dezelfde Blue Line rijdt ook rechtstreeks naar O'Hare International Airport, ongeveer 25 tot 30 minuten zonder overstap, een van de grote praktische geneugten van hier je basis hebben. Voor Midway stap je meestal in het centrum over op de Orange Line. Binnen de buurt is het meeste van belang op loopafstand: de restaurant- en barclusters langs Armitage, Milwaukee en Diversey zijn allemaal een comfortabele wandeling van de lanen, en de straten zijn vlak genoeg zodat je je nooit hoeft in te spannen om je te verplaatsen.

Fietsen is hier ook echt goed, met The 606 die autovrij fietsen biedt en fietspaden op de hoofdstraten. Divvy-stations zijn verspreid, bussen vullen de gaten langs Milwaukee, Kedzie en California, en ridesharing is makkelijk voor de korte ritten die de L niet dekt – bijvoorbeeld naar Wicker Park, de West Loop of Wrigleyville nadat de treinen minder worden.

Logan Square probeert niet alles voor iedereen te zijn. Het is een buurt met een sterke eigen mening: knap, sociaal, licht ruw om de randen, en erg goed in dineren. Als je lang genoeg blijft, wordt de zuil een herkenningspunt dat je gebruikt voor oriëntatie, worden de bars je route naar huis en beginnen de straten aan te voelen als een gesprek tussen het oude Chicago en het Chicago dat nog komt.